پيش‌گفتار علىرغم همهء تلاشهايى كه با اعمال زشتترين شيوه‌ها براى تضعيف و بهره‌كشى از زن مىشود ، او چونان مشعلى فروزان هادى راه نسلها و ستونى استوار براى خيمه جامعه باقى مانده است . زن - سالهاى درازى را - قربانى ديدگاههاى اشتباه‌آميز دربارهء خود بوده است ؛ زيرا كسانى او را جزئى از دارايى خود مىدانستند و به او اجازه نمىدادند تا جهان را به ديدهء خود بنگرد و با خرد خود در پيرامونش به انديشه و تفكّر برخيزد . . . و هرگاه اراده مىكرد كه دربارهء مسأله‌اى سخن بگويد او را سركوب مىكردند و هرگاه مىخواست پيرامون موضوعى نظر بدهد ، به او نيشنخند مىزدند . . . و ارادهء مرد بر اين بود كه او تنها حاكم هر كوچك و بزرگى است و زن در خدمت او جز ابزارى براى برآوردن نيازها و پاسخ گفتن به تمايلات او نيست . امّا بر خلاف آنان ، گروهى ديگر با زن به گونه‌اى برخورد مىكردند كه گويا زن تمام زندگى است و مرد در برابر او هيچ رأيى ندارد . زن آزادى مطلق دارد و زمام امور به دست اوست . . . هر دوى اينها دربارهء زن ديد افراط و تفريط دارند ، و به خطا رفته‌اند ، امّا اسلام شخصيّت واقعى و جايگاه طبيعى زن را در جامعه به او داده